A Anger : "ฉันไม่อยากฟังอะไรแล้วทั้งสิ้น นภา เธอพอได้เลย สิ่งที่เธอเรียนมามันใช้กับกรณีฉันไม่ได้ เธอกลับไปถามอาจารย์เธอใหม่เถอะ"
...ขอบคุณความรักของพี่เอ ขอบคุณหัวใจของหลวงพี่ ขอบคุณพี่ยุ้ย ขอบคุณสังฆะทู๊กกกกกกกคน :O)
วันอังคารที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 2009
วันศุกร์ที่ 10 เมษายน ค.ศ. 2009
วันศุกร์ที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 2009
มอง
หลายครั้งที่ความคิดเพียงแว่บเดียวได้ชักนำไปสู่ความบ้าคลั่งแห่งเรื่องราวไม่รู้จบบนมหรสพที่ตัวละครขึ้นลงซ้ำไปซ้ำมา แต่ในบางจังหวะที่ความคิดหายไป เรากลับพบว่าความคิดนั้นเองที่ดำรงอยู่ด้วยความรักเพื่อปกป้องคุ้มครอง เราไม่ได้เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างแท้จริงแต่กลับสะอิดสะเอียนได้ สิ่งเคารพ สิ่งที่เทิดทูน ความเป็นปัจจุบัน เป็นความหมายเดียวกับ การละหรือ ละวาง คำสอนทุกคำสอนสอนสิ่งเดียวกัน จะกี่พยางค์ของการเรียงร้อยก็เถอะ ความไว้วางใจ ความจริงใจ ความเชื่อมั่น ความใจกว้าง ความเข้าใจ การดำรงอยู่ การปล่อยวาง ทันทีที่เรามองหาทางเข้าสู่ความเข้าใจอันสมบูรณ์ สายตาเราก็แคบลงเสียแล้ว
วันอังคารที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 2009
ingratitude
วันศุกร์ที่ 13 มีนาคม ค.ศ. 2009
วันพฤหัสบดีที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2009
many thanx
วันอังคารที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2009
ทำดีที่สุดแล้วนี่นา
let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go let it go
วันจันทร์ที่ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2009
๒๕
สุขสันต์ ณ วันเกิด
พรเจริดจรัสให้
ศุภฤกษ์สุขสมัย
มิ่งพรชัยในวันนี้
คลายทุกข์แลโศกเศร้า
ให้คลายเหงาในชีวี
เห็นทางแจ้งแก่ฤดี
ขอเปรมปรีดิ์ในหนทาง
ชีวิตต้องข้ามพ้น
มุ่งในหนแห่งแสงสว่าง
บุญหนุนให้กรรมบาง
ขอให้วางใจมุ่งมั่น
ปัญหาเรื่อง thesis
ขอใคร่คิด ไม่หุนหัน
ปัญญาจะเกิดพลัน
เมื่อใจมั่น ว่างและวาง
ธนวัฒน์ ธรรมโชติ
๑๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๒
พรเจริดจรัสให้
ศุภฤกษ์สุขสมัย
มิ่งพรชัยในวันนี้
คลายทุกข์แลโศกเศร้า
ให้คลายเหงาในชีวี
เห็นทางแจ้งแก่ฤดี
ขอเปรมปรีดิ์ในหนทาง
ชีวิตต้องข้ามพ้น
มุ่งในหนแห่งแสงสว่าง
บุญหนุนให้กรรมบาง
ขอให้วางใจมุ่งมั่น
ปัญหาเรื่อง thesis
ขอใคร่คิด ไม่หุนหัน
ปัญญาจะเกิดพลัน
เมื่อใจมั่น ว่างและวาง
ธนวัฒน์ ธรรมโชติ
๑๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๒
วันอาทิตย์ที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2009
วันเสาร์ที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2009
แง
คงมีคนจำนวนไม่น้อย ที่มุ่งมั่นออกเดินทาง แล้ววันหนึ่ง ได้พบแผนที่ ว่าทุกเส้นทางล้วนวกวน กลับไปสู่ที่เก่า ปัญหาไม่ได้อยู่ที่การเดินซ้ำรอยเดิม แต่ความตั้งใจทั้งหมดที่มีดันกลายเป็นน้ำตา ทำให้ทุกอย่างดูพล่าเลือนมากขึ้นไปอีก แล้วในความเบลอๆงงๆนั้นเอง พลันปรากฎเส้นทางร้อยแปดวิ่งออกจากความเบื่อหน่าย หนทางไหนกันหนอ ที่เป็นทางจริง ไม่ใช่ทางหนี ทางไหนที่มีคน ทางไหนคือความว่างเปล่า
ไม่มีทางที่ดีที่สุด ไม่มีสิ่งที่ดีที่สุด ไม่มีเส้นที่แบ่งสิ่งต่างๆ ไม่มีความรู้ ไม่มีความไม่รู้ ไม่มีการยอมรับ ไม่มีข้อแก้ตัว
ไม่มีทางที่ดีที่สุด ไม่มีสิ่งที่ดีที่สุด ไม่มีเส้นที่แบ่งสิ่งต่างๆ ไม่มีความรู้ ไม่มีความไม่รู้ ไม่มีการยอมรับ ไม่มีข้อแก้ตัว
วันเสาร์ที่ 24 มกราคม ค.ศ. 2009
compassion
"Our survival as a species depends on our ability to recognize that our well-being and the well-being of others are, in fact, one and the same. The problem is that we are taught behaviors that disconnect us from this natural awareness.It's not that we have to learn to be how to be compassionate; we have to unlearn what we've been taught and get back to compassion."- Marshall Rosenberg
Creator of NVC
Creator of NVC
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)







